Ο Σου Τζιμό（Xu Zhimo/ 徐志摩) γεννήθηκε στην επαρχία Zhejiang το 1897. Σπούδασε νομικά αρχικά στο πανεπιστήμιο του Πέιγιανγκ (σήμερα Τιέν-τζιν) και αργότερα του Πεκίνου. Το 1919 συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό στο πανεπιστήμιο Columbia. Απογοητευμένος από τη διαμονή του στις ΗΠΑ (τις θεωρούσε «αβάσταχτες») πήγε στην Μεγάλη Βρετανία στο πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί ήρθε σε επαφή με αγγλική ρομαντική ποίηση από την οποία επηρεάστηκε έντονα. Ανάμεσα στους ποιητές που τον επηρέασαν ήταν οι Κιτς (Keats) και Σέλεϊ (Shelley), αλλά και γάλλοι ρομαντικοί και συμβολιστές ποιητές, έργα των οποίων μετέφρασε στα κινέζικα.
Περισσότερα...
Αυτοεξόριστος για πολιτικούς λόγους στο Λονδίνο, μακριά από την πατρίδα του για πάνω από 20 χρόνια, ο Ma Jian (Μα Τζιέν) σε άλλες παλαιότερες εποχές θα λέγαμε ότι είναι ένας «αντιφρονών» λογοτέχνης. Η λογοτεχνία του είναι μια «αντικαθεστωτική» λογοτεχνία της πολιτικής εξορίας, όπου ο συγγραφέας διατηρώντας ακέραιες εικόνες και αισθήσεις της πατρίδας του, επιστρέφει στο παρελθόν για να ασκήσει οξύτατη πολιτική κριτική. Το βιβλίο του με το τίτλο Ο Μακαρονοποιός (πρώτη έκδοση Χονγκ Κονγκ, 1993) είναι μια κριτική της περιρρέουσας πολιτικής ατμόσφαιρας, λίγο πριν τα γεγονότα της πλατείας Τιέν Αν Μεν. Όμως αυτή είναι μια κριτική για ένα καθεστώς το οποίο έχει πάψει προ πολλού να υπάρχει: οι αλλαγές υπήρξαν τόσο ραγδαίες και κατακλυσμιαίες που σχεδόν τίποτε απ’ όσα περιγράφονται δεν υπάρχει πλέον.
Περισσότερα...
(Σχόλια για την ταινία Shanghai Dreams)
Μια μαθήτρια επιστρέφοντας από το σχολείο, αποκαλύπτει στη φίλη της το δώρο του αγαπημένου της: Ένα ζευγάρι ψηλοτάκουνα κόκκινα παπούτσια. Γεμάτη έκδηλη αυταρέσκεια τα δοκιμάζει και μέσα στο γκρίζο περιβάλλον της μικρής κινέζικης επαρχιακής πόλης το κόκκινο χρώμα πέρα από μια έκφραση της σεξουαλικότητάς της, μοιάζει και ως μια μη αποδεκτή εκδήλωση ατομικότητας. Ξαφνικά το βλέμμα της παγώνει καθώς αντικρίζει τον πατέρα της να την παρακολουθεί από μακριά. Η νεαρή κοπέλα ταπεινωμένη και φορώντας ακόμα τα κόκκινα παπούτσια επιστρέφει στο σπίτι της, υπό την αυστηρή επίβλεψη του πατέρα της. Η εξέγερση της μοιάζει να συντρίβεται εν τη γενέσει της.
Περισσότερα...
Ένας κίνδυνος κρύβεται σε κάθε μυθιστόρημα στρατευμένης λογοτεχνίας: ο συγγραφέας παρασυρμένος από τις (πολιτικές) προτεραιότητες που θέτει η στράτευσή του να παραβλέψει αυτό που συνιστά την ουσία της τέχνης του, δηλαδή την υπέρβαση της πραγματικότητας, τη μεταμόρφωση και μεταποίηση της. Η αλήθεια είναι ότι συχνά οι ισορροπίες ανάμεσα στο πολιτικό και λογοτεχνικό είναι δύσκολο να κρατηθούν, ιδίως όταν η πραγματικότητα είναι ένα τραυματικό βίωμα- όμως αυτό ακριβώς κάνει συναρπαστικό το είδος: ο διαρκής αγώνας του δημιουργού για να κρατηθεί η ισορροπία. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το μυθιστόρημα του Ma Jian (Μα Τζιέν).
Περισσότερα...
Κάθε πίνακας κινέζικης καλλιγραφίας δείχνει στο βλέμμα ενός δυτικού παρατηρητή μυστηριώδης, ακατάληπτος και ακατανόητος, ένα συνοθύλευμα από γραμμές και τελείες, φαινομενικά χωρίς τάξη και λογικό ειρμό. Ίσως στο βλέμμα ενός υποψιασμένου να ανακαλεί στη μνήμη πίνακες ζωγράφων όπως οι Paul Klee, Joan Miro, Henry Matisse, Wassily Kandinsky. Ως τέχνη η κινέζικη καλλιγραφία συνομιλεί πέραν του δυτικού μοντερνισμού και με τη γραφιστική αλλά επιπλέον και με τις απροσποίητες εκδοχές λαϊκής τέχνης του δρόμου, όπως είναι τα γκράφιτι.
Περισσότερα...
Επιστρέφοντας πίσω στη γη των προγόνων της η κινεζο-αμερικανίδα δημοσιογράφος Leslie T. Chang, ήταν ανύποπτη για το τι θα συναντούσε. Νεαρή δημοσιογράφος της Wall Street Journal, έχοντας μόλις ολοκληρώσει τις ακαδημαϊκές της σπουδές βρίσκεται στο Πεκίνο των αρχών της χιλιετίας για να «καλύψει» την ορμητική εισβολή της Κίνας στο σύγχρονο κόσμο. Εκεί στο περιθώριο των οικονομικών ρεπορτάζ που αφηγούνταν τις μάλλον ανιαρές για το ευρύ κοινό μεταβολές των οικονομικών δεικτών, η Leslie T. Chang θα ανακαλύψει ένα συναρπαστικό κόσμο.
Περισσότερα...
Κάθε τουρίστας ή περιηγητής που επισκέπτεται έναν ξένο τόπο προσλαμβάνει μια εξωτική και μάλλον μυθοποιημένη διάσταση του. Ο ίδιος σχεδόν συνειδητά αρνείται να δει την πραγματικότητα του χώρου που επισκέπτεται. Αποστρέφει το βλέμμα του από τα κοινά σημεία, τα οποία σ’ ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο είναι ανησυχητικά πολλά και επιλέγει το διαφορετικό, κατασκευάζοντας έτσι μια ιδιαίτερη και κάποιες φορές προσωπική εκδοχή του «εξωτικού». Στο ξένο τόπο που βρίσκεται αναζητά ότι απουσιάζει από την τετριμμένη καθημερινότητά του: τη μυθική διάσταση του χώρου. Μέσα σ’ αυτό το «ταξιδιωτικό εξωτισμό» τα μνημεία ενός τόπου παίζουν ένα κομβικό ρόλο: φορτισμένα πολύ συχνά μ’ ένα ιστορικό βάρος συνιστούν εκτός από οδόσημα της περιπλάνησης του και το άλλοθί του. Αυτά τα μνημεία ή οι ιστορικοί τόποι που οι τουρίστες επισκέπτονται, περιβάλλονται από την άχλη του μύθου, φέρουν το βάρος της ιστορίας.
Περισσότερα...
Από το στάδιο της καταγραφής της εικόνας, δηλαδή τα γυρίσματα, έως τα της επεξεργασίας της (μοντάζ, σύνθεση της ηχητικής μπάντας, ειδικά εφέ, post-production), η κυριαρχία της ψηφιακής τεχνολογίας στον κινηματογράφο είναι πλέον σχεδόν απόλυτη. Τελευταίο οχυρό που πρέπει να κατακτηθεί η διανομή και η προβολή των κινηματογραφικών εικόνων (κάτι που θα συμβεί στο προσεχές μέλλον). Ότι συνιστούσε την τεχνολογική βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε ιστορία 100 χρόνων κινηματογράφου -δηλαδή το φιλμ, η κινηματογραφική κάμερα, η μηχανή προβολή- σιγά -σιγά εγκαταλείπεται.
Περισσότερα...
